اعتباريات و علوم غير حقيقيه يا انديشه‌هاى پندارى حافظ گويد : ماهى چو تو آسمان ندارد * سروى چو تو بوستان ندارد فردوسى گويد : دو نيزه دو بازو دو مرد دلير * يكى اژدها و يكى نرّه شير ناچار از اين شعرهاى بزمى و رزمى تاكنون هزارها شنيده‌ايد كه شعرا يك موضوع بزمى را از گل و سبزه و بهار و مى و مطرب و معشوقه يا يك موضوع رزمى را از مردان سلحشور و دلاوران رزمجو و صحنه‌هاى جنگى با دست مشّاطهء خيال آرايش داده و در حجلهء دل به كرسى مهر نشانيده يا در جلگهء هولناك پندارى پيشتازى نموده‌اند . و البته مىدانيم كه اين سليقه تنها به شعر و شعرا اختصاص ندارد ، در نثر نيز قابل اجراست و همه مان كم و بيش همين سليقه را با غريزهء تخيل داشته و همه روزه در مفردات و مركبات معانى با استعاره و تمثيل نمونه‌هايى از وى به وجود مىآوريم . و مىدانيم كه اين كار بيهوده نبوده و در به كار بردن اين سليقه و پيمايش اين راه ، غرض و هدفى داريم و آن همانا تهييج احساسات درونى است كه با عمل تشبيه و